Oyun terapisi metodu nedir

Çocuklar, gelişim evrelerinin birinci devirlerinde dış dünya ile kendilerine has metotlarla irtibat kurarlar. Ağlama, anlamsız ses öbekleri bu metotlardan bazılarıdır. Çocukluk periyodunda belli bir evre tamamlandıktan sonra bu bağlantı araçlarının içine oyunlar da dahil olur. Gelişimlerini hala tamamlama evresinde olan çocuklar, söz etmek istedikleri birçok şeyi oyun lisanıyla aktarırlar. Bazen büyükler evlatlarının ne demek istediği noktasında ya da onunla sağlıklı bir irtibat kuramadığını düşündüğünde Pedagoglardan yardım alabilirler. Ruhsal manada şiddetli bir süreçten geçen çocukların da bu durumda neler hissettiğini anlamak, içerisinde bulunduğu durumdan en az halde etkilenmesini sağlamak ismine oyun terapilerine baş vurulur. Oyun terapisi metodunda her oyuncağın temsil ettiği gerçek hayatla temaslı manalar vardır. Terapist bu süreçte bazen çocuk danışanına yönergeler verir bazense onu büsbütün özgür bırakarak kendi oyununu kurmasını ister. Çocuğun hangi oyuncaklarla ilgilendiği, ne tıp oyunlar oynamak istediği ve oyun esnasındaki davranışları terapiste yaşanan sorun hakkında bilgiler verir yahut çocuğun özel olarak anlatmak istediği şeyleri anlamasında yardımcı olur. Böylece çocuk keyifli bir biçimde oyun oynarken danışmanı ise onun hakkında çıkarımlar ve tespitler yapma imkanı bulur. Sorun çözümlendikten sonra da terapi süreci de özel bir hadise tespiti yapılmadığı ve öbür bir uzmanın müdahale etmesi gerekmediği sürece birebir metotla devam eder. Artık çocuk terapistini bir oyun arkadaşı olarak görmeye başlamış ve ona güvenmiştir. Bu sayede tedavi için gereken birtakım koşullara daha rahat adapte olur ve kabullenir. Oyun terapisi metodu hassas yaklaşılması gereken ve anlaşılması güç olan haller içerisine giren çocukların anlaşılmasında ve onu rahatsız eden durumun da onu incitmeden giderilmesini sağlamada epeyce tesirli bir prosedürdür. Bu prosedürü tesirli kılan birincil konu ise tüm terapi sürecinin çocukla iş birliği içinde yürütülüyor olmasıdır.

Ekseriyetle 3-12 yaş ortasındaki çocuklarla çalışılan oyun terapisi, çocuğun zeka yaşına ve gelişimine nazaran esneklik gösterebilir. Bu terapiye başlanmadan evvel velilerden çocuğa dair uzunca ve ayrıntılı bir ömür hikayesi alınılır. Odaklanılması gereken sorun hakkında öngörü oluşturulur. Daha sonra oyun terapisinin tesirli olacağını düşünen terapist uygulamaya başlar. Tanışma seansında terapist, danışanının kendisini inançta hissedebileceği ve şartsız kabul gördüğü bir ortamda olduğunu anlamasını sağlar. Kendinde inanç duygusu oluşan çocuk ise terapist eşliğinde oyun aracılığıyla sıkıntılarını gün yüzüne çıkarmaya başlar.

Oyun terapisi, yaşanan ruhsal sorunların aşılmasında yardımcı olmasının yanı sıra çocuğun hislerini, isteklerini, muhtaçlıklarını daha güzel anlamasına; sorun çözme, kendini denetim edebilme marifetlerinin, özgüveninin gelişmesine ve ilişkisel, davranışsal problemlerin azalmasına katkı sağlamaktadır. Bunun yanında gelişim sürecindeki her çocuğun gereksinimi olan oyun oynama, çocuğun yalnız kalabilme, empati kurabilme, kişilerarası bağlantı ve ilgileri sağlıklı bir biçimde öğrenebilmesinin sağlandığı, dikkat, öğrenme, yaratıcılık üzere marifetlerini geliştirdiği bir aktivitedir. Bireyde bu hünerlerin sağlanmış olması toplumsal yaşantısında ve gündelik hayatında sağlıklı münasebetler kurabilmesi ve kendini tamamlaması açısından kıymetlidir. Son olarak oyun terapisi metodu çocuklarda da görülebilen “dikkat eksikliği, telaş bozukluğu, fobiler ve hiperaktivite bozukluğu” üzere kıymetli problemlerin giderilmesinde de sıkça kullanılan bir psikoterapi formülüdür. Oyun çocukların kendilerini söz ettikleri bir lisan, oyuncaklarsa onların sözleridir. Bu bağlantı dünyasının içinde ebeveynlerinde yer alması çocuklarıyla daha âlâ irtibat kurmalarını sağlar.

Bir cevap yazın