Çocuklarda inatlaşma devri

İnatlaşma, yaş ve cinsiyet ayrımı yapmaksızın herkeste ortaya çıkabilecek bir davranıştır. Bilim dünyasında genetik alanda çalışanlar inat genini savunurken, davranış alanında çalışanlar ise inadın sonradan öğrenilen bir davranış olduğunu savunuyorlar. Çocuklarda 2-6 yaş ortasında gözlemlenen tutturma, diretme, istekleri karşısında ısrarcı olma üzere besbelli tavırlara ‘direnme dönemi’ ismi verilir. Çocuğun ebeveynden daha bağımsız hareket edebildiği, lisan gelişiminin hızlanmasıyla birlikte hislerini söz edebildiği ve olaylar ortasında irtibat kurabildiği bir periyottur. Bir birey olduğunun farkına varan çocuk tıpkı vakitte kişilik kazanma ve kendini kanıtlama uğraşı içine girer. İsteklerinin gerçekleşmediğini fark eden çocuk engellenme hissinden ötürü öfkeli, hırçın ve inatçı davranışlar stantlar. 2-6 yaş ortasında görülen bu inatçı davranışlara çocuk ergenliği de denilebilir. Bu devir çocuğun ısrarcı haller sergilediği, kurallara uygun davranamadığı, istediğini yaptırmak için ağlama nöbetleri geçirdiği kısaca ebeveynlerine bende varım savaşı açtığı bir periyottur. Bu ağlama nöbetleri her vakit ne istediğini bilerek olmaz. Bazen ne istediğini bilmemesine karşın yalnızca sizinle zıtlaşmak ismine bile inatlaşabilir. Maalesef çocuğun bu davranışına karşılık olarak birçok ebeveyn de çocuklarıyla gereksiz çatışmalara giriyor. Çocukla çocuk olmak tabiri olumlu davranışları pekiştirmek için işe yaradığı üzere olumsuz davranışları da pekiştiriyor ve her iki tarafı yıpratıyor. Yapılan araştırmalar ebeveyninde tıpkı tutumu takındığında çocuğun gerilime girmesine, büyüme ve gelişmesini olumsuz etkilediğini ortaya koyuyor. Elbette anne baba için kolay bir süreç değil ama çocuğun kimlik gelişiminin sağlıklı tamamlanması için hakikat tutum ve tavırlar sergilemek hayli önemli..

Çocuğun inatlaşma devrinde her istediğine ‘evet’ demek hakikat değil. Kıymetli olan hudut koyarken ölçüyü kaçırmamak ve dengeli davranmaktır. Bu süreçte kesin karşılıklardan kaçınıp, çocuğa seçme hakkı tanımak her iki taraf içinde orta yolun bulunmasını sağlayacaktır. Çocuğun sınırsız bir yapıya sahip olmaması için kuralları birlikte koyabilir, nedenlerini kısa ve net olarak çocuğa açıklayabilirsiniz. Çocuğun kriz anında öfkeli ve sabırsız tutum sergilemek çocuğu daha makûs etkileyecektir. Yumuşak ses tonuyla yaklaşmanız ise bağlantı kurmanızı kolaylaştırır. Unutmayın kıymetli olan kimin güçlü kimin güçsüz olduğunu göstermek değil, her istediğini anında elde edemeyeceğini öğrenmesidir. Ayrıyeten aile içinde yahut ebeveynlerinde inatçı davranışlar varsa öncelikle rol model olanların kendini törpülemesi en doğrusu olacaktır. Sıhhatle kalın..

Bir cevap yazın