Çocuklarda mahremiyet eğitimii

Herkese merhaba! Çocuklara yönelik istismar haberlerini okudukça insanlığımızdan utanır oldum ve uzunca bir ortadan sonra tekrar yazmaya karar verdim. Kulağa pek güzel gelmese de günümüzün çığırından çıkan hususlarından biri olan çocuk istismarı ve bu istismarı yapan insanlar(!) ile ne yazık ki tıpkı toplum içerisinde yaşıyoruz. İşte bu yüzden sevgili ebeveynler sizlere büyük sorumluluk düşüyor.

Çocukların 0-6 yaş devri gelişim sürecinde mahremiyet eğitimi değerli bir yer tutmaktadır. Zira insan kişiliğinin temeli okul öncesi dediğimiz bu devirde atılır. Kimi ebeveynler şimdi erken yahut daha çocuk diyerek mahremiyet eğitimini ileri yaşlara bırakmaktadır lakin bu yanlış bir niyettir. Zira bu eğitimin verilmesi çocuğun ruhsal ve cinsel açıdan korunması ismine değerlidir. Mahremiyet eğitimi dediğimiz “özel bölge eğitimi” çocuğun kendinin ve öbür insanların özelinin farkına varması, kendi özel alanını muhafazası, başka insanların özeline hürmet duyması, kendi ile etrafı ortasında sağlıklı hudutlar çizmesi, istemediği her dokunuş ve talebe hayır diyebilme özgürlüğüne sahip olduğu bilgilerini içerir.

Pekala bu eğitimi kimler vermelidir? Bu eğitim verilirken dikkat edilmesi gereken durum ve davranışlar nelerdir? Çocuklara tam olarak kaç yaşında mahremiyet eğitimi verilmelidir?

Buyurun şöyle devam edelim:

• Mahremiyet eğitiminin çocuklara kaygı ve tasa yaratmadan, günlük ömrün içinde doğal olarak verilmesi uygundur.

• Bedeninin özel olan bölgeleri ve bu bölgelerin gizlenmesi gerektiği çocuğa iki yaşından itibaren anne yahut babası tarafından yavaş yavaş anlatılabilir. Lakin bu durumda bir tercih yapmak gerekirse bu eğitimin anne tarafından verilmesi daha uygun olacaktır.

• Çocuğun kendi mahremini/özel alanını koruyabilmesi ismine öncelikle bu alanı çocuğa hakikat ve dikkatli bir halde tanımlamak gerekir. Bu bölgeler; dudak, göğüsler, popo ve bacak ortasından meydana gelmektedir.

• Bu alanların diğerlerinden gizlenmesiyle birlikte gereksinim durumunda sadece anne, baba ve yanında ebeveynleri olduğu sürece tabibi dışında kimsenin görmemesi ve dokunmaması gerektiği çocuğa öğretilmelidir. Çocuğun cinsiyeti ne olursa olsun bir yabancı yetişkinle (bu tabibi bile olsa) bir ortamda yalnız kalmamalıdır, kesinlikle odanın içerisinde ebeveynlerinden biri bulunmalıdır.

• Çocuklara mahremiyet eğitimi verilirken “ayıp, günah, yasak” üzere sözler yerine “mahrem” sözcüğünün kullanılması çocuğun duygusal gelişimi açısından kıymetlidir.

• Anne ve babanın çocuğa dokunacağı durumlarda ona nedenini açıklayıp müsaade alarak yaklaşması gerekmektedir. Bu davranış çocuğun kendi vücut imgesinin oluşmasına katkı sağlayacağı üzere korunma refleksi ve hayır diyebilme maharetini kazandırır.

• Ebeveynler yahut akrabalar çocukları severken ya da onlarla oyun oynarken mahrem bölgeler ile ilgili latife yapmaktan kaçınmalıdır. Özel bölgeler hakkında son derece hassas ve titiz davranılmalıdır.

• Çocuklara anne/babanın yahut kardeşlerin odası kapalı ise odaya kapıyı tıklatıp müsaade alarak girmesi gerektiği öğretilmelidir. En düzgün öğretme biçimi ise tabi ki rol model olmaktır. Bu yüzden çocuğun odasına girerken kapısının çalınıp müsaade alınması çocuğa güzel bir öğrenme sağlayacaktır. Zira o oda özel alandır ve özel alanlara girişte müsaade alınır.

• Küçük yaşlardan itibaren çocukları diğerlerinin yanında giydirmemek, altlarını değiştirirken bir diğer odaya götürmek çocuğun mahremiyetine hürmet gösterdiğinizi ona hissettirir. “O daha küçük, bilmez, anlamaz yahut bu amcası, o teyzesi yabancı değil” diye düşünerek çocuğu oburlarının önünde giydirip soymak gerçek değildir. Bilhassa üç-dört yaşından itibaren cinsiyeti ayırt etmeden çocuğu iç çamaşırı ile yıkamak, çamaşırını değiştirirken mümkün olduğunca süratli ve o alana bakmamaya çalışmak onun özeline hürmet gösterdiğinizi hissettirmek çocuklarda mahremiyet hissinin gelişmesine katkı sağlayacaktır.

• Tuvalet eğitimi verilirken eğitimin bir kesimi olarak tuvalette yalnız olunması, oburlarının göreceği formda tuvaletini yapmaması gerektiği çocuğa anlatılmalıdır.

• Mümkün bir istismar durumunda çocuğunuzun bu olayı sizinle paylaşabilmesi için öncelikle onunla sağlıklı bir irtibat kurabilmiş olmanız gerekmektedir. Çocuk üzerinde otorite kurma dileğiyle sergilenen katı tavır; ebeveyn ve çocuk ortasında bağlantısı koparır. Çocuklarınızın size korkmadan, utanmadan her sorunda gelebilmeleri için onlara katı bir tavır değil sıcak ve samimi bir yaklaşım göstermelisiniz.

• Çocuklara mahremiyetlerinin ihlal edildiği durumlarda çekinmeden itiraz etmeleri, bağırmaları, kaçmaları yahut yardım istemeleri gerektiği anlatılmalıdır. Çocuklar mahremiyetlerine yönelik tehdit hissettikleri durumları ebeveynleriyle yahut güvendikleri bir yetişkinle paylaşmaya teşvik edilmelidir. Bu türlü bir durum anlatıldığı vakit önemseyerek dinlenmeli ve asla “sana o denli gelmiştir, yanlış anlamışsındır, o o denli yapmaz” üzere sözler kurulmamalıdır. Zira bu tutum çocuğunuza, ona inanmaz yahut bu durumu küçümser olduğunuzu düşündürür. Onu anladığınızı ve bu bahiste kendini makûs hissetmiş olabileceğini lakin bunu halledeceğinizi anlatmalısınız. Ve sizinle bu durumu paylaştığı için çocuğunuza teşekkür etmelisiniz. Mevzuyu sırf ismi geçen kişi yahut şahısla önemli bir hal ile ikaz ederek konuşmalı ve bu durumun bir daha yaşanmaması gerektiğinin altını çizerek hususun takipçisi olacağınızı ona bildirmelisiniz.

Çocuklarımıza öğretmek istediğimiz her davranışı yetişkinler olarak evvel bizlerin uygulaması ve örnek olması gerekmektedir. Mahremiyet dâhil her türlü kıymet eğitiminin en düzgün verilme hali lakin rol model olma usulüyle mümkün olacaktır.

Çocuk Vücuduma Dokunma!

Sevgilerimle.

Bir cevap yazın