İnançlı bağlanma

Ömrün birinci yılları her insan için çok değerlidir. Birinci 3 yılın fizikî ve duygusal açıdan sağlıklı geçmesi hem beyin gelişimine hem de duygusal gelişime olumlu katkı sağlayacaktır. Hepinizin bebeklik periyoduna dair sık duyduğu inançlı bağlanma ise bu periyodun birinci ve temel basamağı diyebiliriz. Çocuğunuz doğduğu andan itibaren bakım veren birincil bireyle inançlı bağ kurmaya çalışır. Bebeğe bakım hizmeti veren kişi genelde annedir. Pekala huzurlu bir bebeklik devri için inançlı bağlanma neden bu kadar değerli? Bir ortama girdiğinizde yahut bir beşerle tanışmanızda kurulan birinci bağlantı ne kadar değerliyse varoluşunuzun birinci sinyallerini aldığınız irtibat de o kadar değerli. Bebekle en çok vakit geçirenin anne-babası olduğunu varsayarsak ebeveynin ruh hali bebekle kurduğu bağa direk yansımaktadır. İnançlı bağın oluşabilmesi için bebeğin gereksinimlerine süratli ve şefkatle karşılık verilmesi gerekir. Nasıl yetişkinler kendileriyle negatif irtibat kurulduğunda hissediyorsa, bebeklerde tıpkı halde hisseder. Ayrıyeten sevgi ve ilginin tam hissedilmediği bebeklik devrinin akabinde çeşitli sorunlar yaşanılması kaçılmaz olacaktır. Yalnızca bakım verenin ruh hali değil, anne-baba ortasındaki bağlantı ve konut ortamındaki huzurda son derece değerlidir. Toplum yapımızdan ötürü büyüklerimizin bu sürece çok dahil olması, bebek bakımına daima müdahale etmesi anneyle bebek ortasındaki bağı zedeler. Kendini yetersiz hisseden anne mutsuz olur ve bu mutsuzluk bebeğine yansıyacaktır. Elbette deneyimler çok değerli, büyüklerin yönlendirmeleri kıymetli ama telaffuzlarımız karşımızdakinin kendini yetersiz hissetmesine neden olmamalı. Birinci etrafın baskısı sanılanın tersine en çok çocuğu olumsuz etkilemektedir.

İnançlı bağlanma oluşmadığında çocuğa ziyanları nelerdir?

Araştırmalara nazaran inançlı bağlanma kurmuş çocuklar olumsuz hislerle başa çıkmada ve gerilimi denetim etmekte daha başarılıdır. Birincil bakımı verenle inançlı bağ oluşturan çocukların etrafla irtibatları kuvvetlidir. Daha ömrün birinci yıllarında sağlıklı irtibat marifetini kazanamamış çocuk bunu hayatının sonraki periyotlarına de taşır. Ayrıyeten çevreyi ve insanları manaya, onlarla ahenk içinde yaşama, kendini uygun tabir edebilme, empati kurma üzere becerilerden yoksun kalır. Buda onun hayatında daha sağlıklı bağlar kurmasını engelleyecektir.

Bu devrin göz arkası edilmemesi ve çocuk doğmadan bilgilenilmesi sürecin idaresini kolaylaştırır.Her çocuğun hayatla kurduğu birinci bağın sağlam olmasını diliyorum. Sıhhatle kalın..

Bir cevap yazın