Nefes alıyorsan denemekten korkma

Dünyaya gözlerimizi açtığımız o birinci an ne kadar ömür biçilmiş bilmeden aslında başlıyoruz hayatla uğraş etmeye. Pekala ne kadarını kendimiz olarak yaşayıp kendi hayallerimizin peşinden koşuyoruz? Şöyle bir ardınıza yaslanıp bu soruyla bir müddet baş başa kalmanızı istiyorum. Evet sorun kendinize: Siz kimsiniz? Ülküleriniz neler? Yaşadığınız bu hayattan ne kadar mutlusunuz?

Bugünün tekrarı yok, bırakın hayatı şad etmeyi. Hayat sizi mutlu etsin. Benliğinizi sevin ve ona bedel verin. Bu hayat sizin ve onu en hoş biçimde yaşamak sizin elinizde. Elbette ki inişler/çıkışlar olacak, elbette üzüleceksin, bazen kaybedeceksin lakin kaybettiğin vakit aldığın dersleri unutmayacaksın. Ümitsizliğe kapılma kimsenin hayatı düz bir tabanda ilerlemiyor, nefes alıyorsan hala bir talihin var demektir.

Hayatı basitçe yaşa, beklenti içinde olma, davet bekleme, sevgi isteme, karşılık gözetmeksizin bunları yap ancak sen yaptın diye ondan da yapmasını bekleme. Kendi kendine yetebilmeyi öğren.

Uygun bir insan olmaktan korkma! Güzelliği güzellik bulmak için değil, hoş yüreğinin sadakası olarak gör ve bunun için yap. Unutma sadece bencil beşerler yaptığı yeterliliğin karşılığını bekler. Bencil olma, paylaşımcı ol. Kim ne derse desin bunları karşılıksız yap. Düzgünlük yaptım artık sıra sende deme. Lakin gerektiğinden fazla verici olma ve yeri geldiğinde hayır diyebileceğini kendine söyle.

Kusursuz olmaya çalışma. Sen kusurlarınla ve yanlışlarınla varsın. Kimse seni anlamak zorunda değil ya da sen herkesi anlamak zorunda değilsin. Kusurlar bize hayatı öğretir ve yıllar sonra deneyim ismini alırlar. Seni sen yapan kusurlarını sev.

Daima haklı olacağım diye uğraşma. Yeri geldiğinde haksız da olabileceğini kabul et. Hem haklı hem memnun olmak zordur. Bazen keyifli olabilmek için haklı çıkma sevdamızdan vazgeçmemiz gerekir.

Olmayanları oldurmaya çalışma. Bırak hayat akışında gitsin. Hoşlukları beklemeyi değil, hayatı kendi hoşluklarınla yaşamayı dene.

Yaşadığın hayatta huzur varsa nefes alıyorsun demektir. Ya da huzuru bulamadıysan hala nefes aldığını unutuyorsundur. Çevrenden huzur isteme, bunu sen inşa et. Zira huzur insanın kendi içindedir diğerlerinin bunu çıkarmasını bekleme, içindeki huzuru bul ve onu özgürlüğüne kavuştur.

Bilinmeyen olma, ne karar verirsen gerisinde durmayı bil. Unutma sonucu berbat bile olsa pişmanlık duymamalısın zira sen fikirleri olan bir bireysin ve yaptığın bu seçim sana ilişkin. Kararsız olmadığın için kendini kutla.

Bir insan ömrünün sonuna ‘hayallerini yaşayamamış’ olarak geldiğinde yeri dolmayan bir pişmanlık duyuyor. Bu pişmanlık ise; söylemediği kelamları, almadığı riskleri, kaçırdığı fırsatları ve yapamadıklarını içinde barındıran büyük bir boşluk oluşturuyor. Kaybedilen en değerli eşyanın, malın/mülkün ve daha bir çok dünya servetinin yeri dolabiliyor yahut vakitle unutulabiliyorken birtakım keşke ve pişmanlıklar akıldan çıkmadığı üzere insanın içini de günden güne kemiriyor. Sonrasında avuçta kalan cümle ise “bu bu türlü olmayabilirdi” oluyor. DENEMEKTEN KORKMA.

Sana bir sır vereyim! Hayat aslında kurduğun hayalleri gerçekleştirebileceğin kadar uzun. Kâfi ki bir yerlerden başla.

Rotanız yüreğiniz olsun, sevgiyle kalın.

Bir cevap yazın