Sorumluluk sahibi çocuk

Neredeyse her anne babanın isteği sorumluluklarının farkında olan çocuktur. Hiçbir çocuk ise doğuştan sorumsuz dünyaya gelmez. Sorumluluk duygusu; insanın aile hayatında erken çocukluk devrinde anne-babası tarafından öğretilerek kazandırılır. Bu devirde meskende aşılanmayan sorumluluk okul hayatını da zorlaştıracaktır. Çocuk yürümeye ve kolay komutlarınızı anlamaya başladığında bu duyguyu aşılayabilirsiniz. Bilhassa son vakitlerde sıkça rastladığım yeme sorunundan yola çıkabiliriz. 2-3 yaşına gelmiş olmasına karşın yemeği annesi tarafından ekran karşısında yedirilen birçok çocukla karşılaşıyorum. Aslında 12-18 ay ortasında çocuk pek çok motor hareketini yapabilir. Bu süreçte tutma ve kavrama yeteneği düzgünce gelişecektir. Kendi yemeğini yemesi için çatal-kaşık kullanımına müsaade edebilirsiniz. Sizlerin anne-babalık vazifesi olarak düşünüp uyguladığı pek çok davranış aslında çocukların sorumluluk alma yetisinin önündeki en büyük mahzur.. Pekala sorumluluk hissini kazandırmak için neler yapabiliriz?

Öncelikle çocuğun yaş, yetenek ve gelişim periyotlarına hakim olmalıyız. Kendi öz bakımını severek yapması için neleri severek yaptığını gözlemleyebilir, ona uygun misyonlar verebilirsiniz. Ayrıyeten çocuğumuzun sorumluluk sahibi davranışlar sergilemesini istiyoruz fakat biz o denli miyiz? Unutmayın çocuk duyduğunu değil, gördüğünü uygular. Çocuklar aynamız üzeredir ve bize davranışlarımızı yansıtırlar.

Bir öbür nokta ise; yaşına uygun vazifeler vermek diyebiliriz. Örneğin 2 yaşındaki çocuğun odasını toplamasını bekleyemezsiniz lakin oyuncaklarını yerine koyabilir. Yalnızca yaşını değil, karakteristik özelliklerini de dikkate almakta yarar var. Yaşına uygun misyonları seçip komut vermekle bitiyor mu derseniz. Elbette hayır. Öz itimadını desteklemelisiniz. Farkında olmadan söylediğiniz sözlerle öz inancını baltalıyor olabilirsiniz. Mesela; ‘dur senin canın acır, sen yapamazsın, ben yaparım, dikkat et düşersin..’ üzere sözlerle yapabileceği işleri elinden almamalısınız. Ayrıyeten bu cümleleri sıkça kullanmak kendisini yetersiz hissetmesine neden olacaktır. Bu da çocukta ileriki periyotta içe kapanıklık, öz güvensizlik oluşturabilir. Son olarak motive etmek sorumluluk hissini geliştirecektir. Ona söylediğiniz işi yetişkin üzere yapamamasını olağan karşılayın. Harikası beklerseniz motivasyonu düşecektir. Yapabildiği kadarını takdir edin. Memnuniyetinizi yüzüne sevgi ve şefkatle lisana getirmeniz onu motive edecektir. Unutmayın onları hayata hazırlıyoruz. Yol gösterici olmak, ışık tutmak için evvel sizlerin ışık saçması gerekir. Bunu da aşağılayıcı, çok müdafaacı yahut buyruk kipleri kullanarak yapamazsınız. Sıhhatle kalın..

Bir cevap yazın