İsmi konmayan şiddet: pasif agresif şiddet

Evet, psikoterapi odalarında daha çok asıl sorunu olanların mağdur ettikleri ile çalıştığımız su götürmez bir gerçek. Şiddete maruz kalanın terapiye şiddet uygulayan tarafından getirildiği çok olmuştur.

Bende sorun yok, sorun eşimde/çocuğumda diyen bir şiddet uygulayıcısının aslında bu yaklaşımı ile vurduğu tokadın akabinde hala kelamlarıyla, duygusal baskı ile şiddetin devam ettiği aşikârdır. Yahut mağduru oynaması: Beni sen mecnun ettin… Beni sen sinirlendirdin… Ben aslında bu türlü biri değildim… Birinin ona dur demesi gerekiyordu… üzere sözlerle şiddetin sistematik olarak mağdurun benliğini suçlayarak devam edeceğini gösterir.

Aslında “öfke” sözü yerine “sinir” sözü kullanıyor şiddeti uygulayanlar tarafından. Sonlanmış olma ona bir statü veriyor ve hasebiyle güya bir hakmış gibi…

En sevdiklerimizden dahi, bağlantımız olağan görünüyorken tüm ömür uzunluğu maruz kaldığımız bir öteki çok yaygın ve yıkıcı şiddet çeşidi var. Pasif agresif şiddet…

Örnekleri şöyle:

Etrafı, ailesi tarafından harika olan bir partnerden ayrılmak için hayatını fazla monoton hissetmeye başlayan ve öbür şeyler aradığının farkına varan fakat bunu nasıl söyleyeceğini bilemeyen, odağına da incitmek istemiyorum niyetini koyan kişi şayet ayrılmak istediğini söylemeyip daima mutsuz tatminsiz davrandığında fakat bir şeyden şikayetçi de olmayan bir ilgi baştan sona pasif agresif şiddet barındırıyordur. Trip atmak da vurdumduymazlık da pasif agresif şiddettir(milli tutumlarını bu türlü nitelendirdiğim genç kızlarımızdan da özür diliyorum bu arada).

Direkt sorunu konuşmak yerine, Alakayı sabote etmek ve böylelikle sorumluluk almamak da pasif agresif şiddettir.

Niye ayrıldığını bilmiyor. Uzun mühlet de yeni bir başlangıca sebep olmasına mani oluyor geride kalana bırakılan yük.

Uzmanlara nazaran, günümüzde bu durum bilhassa 20’li yaşlardaki gençler ortasında son derece yaygın ve bunun da en esas nedeni, çağımızın teknolojisi gereği bağlantı kurmanın yüz yüze dışında da bir çok yolu bulunması.

Birden fazla kişi artık yalnızca kendisi için yeterli olan şeyleri önemsiyor ve başkalarının niyetlerini, hislerini pek de önemsemiyor.

Şunu kabul edelim ki birden fazla kırıcı latifeler diye tanımladığımız ya da yaptığımız latifeden alınanların yaşadığı durum da aslında pasif agresif şiddet.

Dolaylı anlatımın iğneleyici, imalı sözlerle sonu birden fazla vakit pasif agresif şiddete varıyor. Ya da karı koca bağlantısında bir tarafın manipülasyonun da tesiriyle daima haklı çıkması da maalesef tıpkı noktaya gidiyor.

Pasif agresif şahıslar işleri aksatma, geciktirme ekip ruhunu sabote etme üzere eğilimlerinden ötürü iş ortamında da istenmeyen bireyler haline gelebiliyorlar.

Yaptıkları işten mutlu olmayanlar, potansiyelleri oranında başarılı olamayanlar da bu husus da risk kümesinde oluyorlar.

Çağımızın aileleri, ergen yahut uzatmalı ergen çocukları tarafından aile gerçeklerine uymayan yüksek standartlar istekleri/dayatmalarıyla ve hayata atılıp sorumluluk almamalarıyla ailelerine pasif agresif şiddet maruz kalmaktadırlar. Ailelerine beni mutsuzluğum sizin yüzünüzden, yeterli bir aile olmak istiyorsanız benim memnun olacağım şeyleri biliyorsunuz, yapmıyorsunuz diyen evlat da pasif agresif şiddet uygulamaktadır. Mağdurları ortamızda mutsuz ve haksız, uygulayıcıları da haklı, olağan ve özgüvenli bir halde dolaşıyor.

Bir cevap yazın