Memnunluğu aramak

Mavi aynanın karşısında umutsuzca kendisine bakıyordu. Her iki elinin işaret parmaklarını dudaklarının iki köşesine götürdü ve dudaklarını üst yanlışsız kaldırdı ve içinden “mutlu olmak istiyorum” dedi. Lakin olmuyordu, aynada ona bakan yüz ne yapsa keyifli görünmüyordu. Yüzü daha da asıldı. Mutfakta fasulyeleri elindeki küçük bıçakla süratli hareketlerle ayıklayarak plastik kaba dolduran annesinin yanına geldi. Annesi onu görünce gülümsedi. O ise yüzünü asarak “anne ben memnun olmak istiyorum” dedi. Annesi ona “dolapta dünden kalan bir dilim pasta var, onu yiyebilirsin, seni keyifli edecektir” dedi. Mavi dolabı açtı, pastayı aldı, çatalla ihtimamla küçük modüllere ayırarak ağzına götürdü. Kakaonun kokusu, kremanın lisanının üstüne yayılan tatlı ve yumuşak dokunuşu içini rahatlatmıştı. Dudaklarının kenarında kalan kremayı yalayarak ardına yaslandı. Midesinde bir şişkinlik hissediyordu. Elini midesinin üstüne koydu ve yüzü tekrar asıldı. “of, artık gereksiz kaç kalori aldım acaba” dedi.

Alışveriş merkezinin kapısından içeri girerken arkadaşında gördüğü o eşsiz elbiseyi alacağı için heyecanlıydı. Süratli adımlarla mağazaya hakikat giderken içinden “umarım bana uyan vücudu bulabilirim” diyordu. Mağazadaki kalabalığı görünce heyecanı arttı. Sonunda o elbiseye sahip olacaktı. Büyük bir süratle elini askıdaki elbiselerin ortasında gezdirirken vazifelinin sesi ile irkildi. Misyonlu ona yardım etmek istiyordu. Artık istediği elbise elindeydi. Deneme kabinine giderken kendisini keyifli hissediyordu. Elbiseyi giymiş, kabin içindeki aynaya bakarken yeniden yüzü asılmıştı. Elbise hiç te arkadaşının üzerinde durduğu üzere durmuyordu. Kasada ödemeyi yaparken elbisenin içine rahatça sığabileceği kiloya düşmenin planlarını yapıyordu.

Kanılara dalmış halde kalabalığın içinde yürüyordu ki birisinin ona seslendiğini duydu. Uzun müddettir görmediği arkadaşı Gül ile oturmuş kahve içiyor ve sohbet ediyorlardı. Gül ona yeni tanıştığı erkek arkadaşını anlatırken çok keyifli görünüyordu. Mavi iç geçirerek hayranlıkla arkadaşını dinlerken kendisindeki eksikliği fark etmişti. Arkadaşından ayrılıp meskene giderken “evet” dedi “bir erkek arkadaşım olursa keyifli olurum”. Atık içi rahatlamıştı, kararını verdi, onunla arkadaş olmak isteyen o genci arayacak ve görüşmek istediğini söyleyecekti.

Sarp uzun uzunluklu, güzel denebilecek dış görünüşe sahip, konuşkan bir gençti. Bir yandan çaylarını içiyorlar, bir yandan sohbet ediyorlardı. Daha doğrusu Sarp anlatıyor, Mavi tebessüm ederek dinliyordu. Sarp tanıdığı başka beşerlerle yaşadıklarını, işi ile ilgili muvaffakiyetlerini anlatıyordu. Mavi Sarp’la arkadaşlığına devam etmek istiyordu, zira ondan hoşlanıyordu. Saatler süren sohbetten sonra Sarp onu meskenine bıraktı. Mavi içeri girdiğinde antredeki aynaya gözü takıldı. Aynada ona bakan yüz yeniden keyifli görünmüyordu. “Of” dedi, “neden ben memnun olamıyorum?”. Odasına gidip kendisini yatağın üzerine attı, tavandaki badananın fırça izlerini takip etmeye başladı.

Annesi elinde bir zarfla içeri girdi. “postadan sana bu zarf geldi, sen açmak istersin diye açmadım” dedi. Mavi ilgisizce zarfı komodinin üzerine bıraktı. Sarp’ı düşünüyor, neden onunla memnun olmadığına bir mana veremiyordu. Uzunca bir müddet sonra yatağın içinde oturdu, zarfı açtı, okumaya başladı. Gözleri iki mercek üzere açılmıştı, süratle sonuna kadar okudu, tekrar başa döndü, isimleri denetim etti, imzaya baktı. Bir çığlık attı. “Yaşasın”. Odadan bir ok üzere fırlayarak annesinin yanına gitti. “O eğitime burslu olarak kabul edildim” derken yerinde duramıyordu. Annesine sarıldı, yanaklarından öptü, daima konuşuyordu. Bu onun için büyük bir fırsattı, hayalini kurduğu işe böylelikle sahip olabilecekti. Bu haberi en yakın arkadaşı ile paylaşmak için sabırsızlanıyordu. Elbise dolabını açtı, rahat bir giysi buldu, dolabın kapağını kapattı ve gözü aynaya takıldı. Aynadaki yüz ona memnunlukla bakıyordu. Evet gülüyordu ve çok hoş görünüyordu.

Viktor Frankl’ın söylediği üzere memnunluk arayarak bulunacak bir şey değildir, hiç beklemediğimiz bir anda karşımıza çıkabilir. Kime nasıl görüneceği ise hiç aşikâr olmaz. Genel geçer bir memnunluk kavramı da yoktur. Her insanın memnunluk reçetesi aslında onun içinde saklıdır ve ona hastır.

Hepinize nitekim memnun hissedeceğiniz bir yeni yıl dilerim. Sevgi ve hürmetlerimle.

Bir cevap yazın