Bağlanma tarzları

Bağlanma tarzlarını dört ana başlık altında ele alabiliriz:

İnançlı Bağlanma: İnançlı bağlanmada; anne (bakım veren) bebeğe karşı olumlu ve sevecen bir tavır içindedir. Bebekten gelen sözlü/sözsüz iletileri okuma konusunda başarılıdır. Bunun sonucunda bebek kendisini sevilmeye bedel görürken, öteki insanlara karşı sevgi dolu ve hassas yetişir. Dünya onun için inançlı ve heyecan doludur.

Güvensiz- Kaçıngan Bağlanma: Sorumsuz ve ilgisiz ebeveyn tavırlarına maruz kalan bebek, kendi kendine yetebilen, ‘sorun çıkarmayan’ bir birey haline gelir. Hislerinin yok sayıldığımı erken devirde keşfeden çocuk, dünyanın güvenilmez, sevgisiz ve reddedici olduğu inancına sahip olur.

Güvensiz-Kaygılı Bağlanma: Erken çocukluk devrinde birden fazla vakit çok kollayıcı ve tutarsız ebeveyn tavırlarına maruz kalan çocuklar, ebeveynlerinin kendi güvenliklerini sağlayacakları konusunda kaygılıdırlar. Dünya ilgi cazip değil dehşet doludur. Korkulu bağlanan çocuklar, duygusal muhtaçlıklarının karşılanması için ebeveynlerine gerilim sinyalleri göndermeye meyillidirler. Ebeveynleri yanlarında olduğunda huzurluyken, onların yokluğunda sakinleşmekte zorluk yaşarlar.

Dağınık (Dezorganize) Bağlanma: Dağınık bağlanmada ebeveyn, çocuğa karşı hem korkutucu ve gerilim kaynağı hem de sevecen olabilir. Telaşlı ve kaçıngan bağlanma bir ortada görülür. Çocuk öfke dolu ve saldırgandır. Yetişkinlikte ise öteki beşerlerle samimi alakalar kurmaktan kaçınır, öfke doludur ve hislerini denetim etmekte zorlanır.

Bir cevap yazın