Böbrek kanseri-son

Böbrek kanseri böbrek hücrelerinden köken alan, makus huylu, denetimsiz hücre çoğalması ve büyümesidir. Renal hücreli kanser yahut renal hücreli adenokarsinom olarak da bilinen renal hücreli karsinom (RHK), en yaygın böbrek kanseri çeşididir. Her 10 böbrek kanserinden yaklaşık 9’u böbrek hücreli karsinomdur. Daha az olarakta kimi aşağıda bahsedeceğimiz böbrek kanseri cinsleri ortaya çıkabilir. Küçük çocuklarda, Wilms tümörü ismi verilen bir cins böbrek kanseri geliştirme mümkünlüğü daha yüksektir.Böbrek kanserleri ekseriyetle böbrekte tek bir tümör olarak görülmesi yanında, bazen bir böbrekte birden fazla odakta hatta birebir anda her iki böbrekte tümör gelişebilir.Böbrek kanserleri ihtiva ettikleri hücre tipine nazaran bir kaç alt tipi vardır. Kanserin bu alt tipini bilmek, tedaviye karar vermede bir faktör olabilir ve ayrıyeten kanserin kalıtsal bir genetik sendromdan kaynaklanıp kaynaklanmadığını belirlemesine yardımcı olabilir.Böbrek kanserleri bedende görülen tüm kanserlerin yaklaşık %2’sini oluşturur. Vakit geçtikçe görülme sıklığı artmaktadır.Bu hem böbrek kanserlerinin gelişme suratının artması hemde teşhis araçlarının(Tomografi ve ultrason) çoğalmasına ve daha kolay erişilebilinmesine bağlı olduğu düşünülmektedir. Böbrek kanserleri bayanlara nazaran erkeklerde 2-3 kat daha fazla görülmekte olup en fazla 60-70 yaş kümesinde ortaya çıkmaktadır.

Böbrek Kanserlerinin Sınıflandırılması

1-Berrak hücreli böbrek hücreli karsinom: Böbrek hücreli kanserlerin en sık görülen alt tipidir, yaklaşık böbrek kanserlerin ⅔’ünü oluşturmaktadır(%70-75). Laboratuvarda görüldüğünde, berrak hücreli kanseri oluşturan hücreler çok soluk yahut berrak görünür.

2-Papiller renal hücreli karsinom: Böbrek kanserlerin en yaygın ikinci alt tiptir – yaklaşık %10-14’ bu alt tiptedir. Kromofilik kanserler olarakta bilinir. Bu kanserler, tümörün birçoklarında olmasa da kimilerinde küçük parmak gibisi çıkıntılar (papilla ismi verilir) oluşturur. Kimi hekimler bu kanserleri kromofilik olarak isimlendirir zira hücreler belli boyalarla boyanır ve mikroskop altında bakıldığında pembe görünür.Bunlarında tip 1 ve tip 2 alt kümelere ayrılır.

3-Kromofob renal hücreli karsinom: Bu alt tip,tüm böbrek kanserlerinin yaklaşık yaklaşık% 5’ini oluşturur. Bu kanserlerin hücreleri de, berrak hücreler üzere soluktur, lakin çok daha büyüktür ve mikroskop altında çok yakından bakıldığında öbür özelliklere sahiptir.Kadınlarda daha sık gözükür, öteki tiplere nazaran biraz daha yeterli seyrederler.

4-Nadir görülen böbrek hücreli kanser tipleri: Bu alt tipler çok azdır ve her biri böbrek kanserlerin % 1’inden azını oluşturur: Toplayıcı kanal kanseri, Multiloküler kistik böbrek kanseri, Medüller karsinom, Müsinöz tübüler ve iğsi hücreli karsinom, Nöroblastoma ile bağlantılı böbrek hücreli kanser. Bunlar epey berbat huylu ve makus seyirlidir

5-Sınıflandırılmamış renal hücreli karsinom: Çok az de olsa başka kategorilerin hiçbirine uymayan yahut birden fazla kanser hücresi tipi bulunduğu için sınıflandırılmamış olarak isimlendirilir.

6-Böbrek hücreli olmayan böbrek kanseri tipleri: Öbür böbrek kanseri tipleri ortasında değişici epitel hücre (Ürotelyal) karsinomları, Wilms tümörleri ve böbrek sarkomları bulunur.

Değişici epitel hücreli karsinom: Böbrek kanserlerinin %5-10’nu oluşturur ürotelyal karsinom olarak da bilinen değişici epitel hücre karsinomlarıdır. Bunlar gerçek böbrek kanseri olmayıp böbrek havuzcuğu (pelvis) ve üreterden (böbrek kanalı) köken alan mesane kanseri çeşidinde olan ve mesane kanseri üzere tedavi edilen kanserlerdir. Pelvis renalis ve üreter tümörleri olarak öbür bir bahis başlığı altında incelenecektir.

Wilms tümörü (nefroblastoma): Wilms tümörleri çabucak hemen her vakit çocuklarda görülür. Bu kanser çeşidi yetişkinler ortasında çok enderdir. Bu kanser tipi çocukluk çağı tümörleri başlığı altında daha geniş bir halde anlatılmaktadır.

Böbrek sarkomu: Böbrek sarkomları, böbreğin kan damarlarında yahut bağ dokusunda başlayan az bir böbrek kanseri çeşididir. Tüm böbrek kanserlerinin% 1’inden azını oluştururlar.

Yeterli huylu (kanserli olmayan) böbrek tümörleri

Kimi böbrek tümörleri güzel huyludur (kanser değildir). Bu, bedenin başka bölgelerine metastaz yapmadıkları (yayılmadıkları), fakat tekrar de büyüyüp sıkıntılara neden olabildikleri manasına gelir. Güzel huylu böbrek tümörleri, cerrahi yahut radyofrekans ablasyon üzere böbrek kanserleri için de kullanılan tedaviler kullanılabilir. Tedavi seçimi, tümörün boyutu ve rastgele bir semptoma neden oluyorsa, tümör sayısı, tümörlerin her iki böbrekte olup olmadığı ve kişinin genel sıhhati üzere birçok faktöre bağlıdır.

2-Anjiyomiyolipom: Anjiyomiyolipomlar en sık görülen uygun huylu böbrek tümörüdür. Bayanlarda daha sık görülürler. Sporadik olarak yahut kalbi, gözleri, beyni, akciğerleri ve cildi de etkileyen genetik bir durum olan tüberoz sklerozlu bireylerde gelişebilir.Bu tümörler, farklı tipte bağ dokularından (kan damarları, düz kaslar ve yağ) oluşur. Rastgele bir belirtiye neden olmazlarsa, çoklukla yakından izlenebilirler. Sorun yaratmaya başlarlarsa (ağrı yahut kanama gibi), tedavi edilmeleri gerekebilir. Tomografik imgesi epey teşhis koydurucudur.

2-Onkositom: Onkositomlar, yaygın olmayan ve bazen hayli büyüyebilen düzgün huylu böbrek tümörleridir. Erkeklerde daha sık görülürler ve olağanda öteki organlara yayılmazlar, bu nedenle ameliyat ekseriyetle onları güzelleştirir. Az de olsa kanserleşebilirler.

Böbrek kanserinin nedenleri ve risk faktörleri

Böbrek kanserlerinin bir kısmı genetik ve kalıtsal(ailesel özellikler taşımaktadır.Böbrek kanseri, kimi böbrek hücrelerinin DNA’larında değişiklikler (mutasyonlar) kanseri başlattığı ve bunda en tesirli nedenin hipoksi yani âlâ kanlanamaması ve olması gereken kadar oksijen alamaması olduğu bilinmektedir. DNA daki birtakım mutasyonlar(örneğin 3.kromozomun p kolundaki delesyon) hücrelerin süratle büyümesine ve bölünmesine neden olur. Kimi hücreler metastaz yaparak bedenin uzak bölgelerine yayılabilir Risk faktörü, kanser üzere bir hastalığa yakalanma bahtınızı artıran her şeydir. Farklı kanserlerin farklı risk faktörleri vardır. Sigara içmek üzere birtakım risk faktörleri değiştirilebilir. Yaşınız yahut aile geçmişiniz ve genetiğiniz üzere faktörler değiştirilemez. Böbrek kanserleri için kimi değiştirilebilir ve değiştirilemez risk faktörleri kelam mevzusudur.

Bunlar:

1-Yaşlanma: Yaşlandıkça böbrek kanseri riskiniz artar.

2-Sigara: Sigara içenlerde, içmeyenlere nazaran daha fazla böbrek kanseri riski vardır. Sigarayı bıraktıktan sonra bu nisbi olarak risk azalır.

3-Obezite ve makus beslenme: Obez şahıslar, sağlıklı kiloya sahip olduğu düşünülen şahıslara nazaran daha yüksek böbrek kanseri riskine sahiptir.

4-Yüksek tansiyon (hipertansiyon): Yüksek tansiyon böbrek kanserine yakalanma riskinizi artırır.

5-Böbrek yetmezliği tedavisi: Kronik böbrek yetmezliğini tedavi etmek için uzun müddetli diyaliz alan şahıslarda böbrek kanseri gelişme riski daha yüksektir.

6-İşyeri Riskleri: Birçok çalışma, trikloroetilen üzere makul unsurlara işyerinde maruz kalmanın böbrek kanseri riskini artırdığını ileri sürmüştür.

7-Irk ve cins:Siyah ırkta daha fazla görülmekte ve erkeklerde bayanlara göre 2-3 kat daha fazla böbrek kanseri görülmektedir.

8-Bazı kalıtsal genetik sendromlar: Birtakım kalıtsal sendromlarla doğan şahıslarda, örneğin von Hippel-Lindau hastalığı(VHL geni-3p delesyonu), Birt-Hogg-Dube sendromu, tüberoskleroz kompleksi, kalıtsal papiller böbrek hücreli karsinom yahut ailesel böbrek kanseri olanlar üzere böbrek kanseri riski artabilir.

9-Ailede böbrek kanseri hikayesi. Yakın aile üyeleri hastalığa yakalanmışsa böbrek kanseri riski daha yüksektir.

Böbrek kanserinden korunabilirmiyiz?

Genetik ve ailesel yatkınlık, Irk ve yaşlanma üzere değiştirilemez risk faktörleri bir kenara bırakacak olursak, böbrek kanserine yakalanma riskinizi azaltmasına yardımcı olabilecek birtakım teklifler şunlar olabilir:

1-Sigara ve tütün eserleri kullanmamalısınız: Sigara içiyorsanız bırakın. Dayanak programları, ilaçlar ve nikotin replasman eserleri dahil olmak üzere birçok bırakma seçeneği mevcuttur. Hekiminize bırakmak istediğinizi söyleyin ve seçeneklerinizi birlikte tartışın.

2- Obezite ile gayret: Sağlıklı kilonuzu koruyun. Sağlıklı kilonuzu müdafaaya çalışın. Fazla kilolu yahut obezseniz, her gün tükettiğiniz kalori ölçüsünü azaltın ve haftanın birçok günü fizikî olarak faal olmaya çalışın.

3-Tansiyon Denetimi: Yüksek tansiyonu denetim edin. Kan basıncınız yüksekse, sayılarınızı düşürmek için seçenekleri tartışabilirsiniz. Antrenman, kilo verme ve diyet değişiklikleri üzere ömür stili tedbirleri size yardımcı olabilir. Kimi hastalarda kan basıncını düşürmek için ilaç gerekebilir.

4-Mesleki maruziyet: İş yerinde trikloroetilen üzere ziyanlı unsurlara maruz kalmaktan kaçınmak, böbrek hücresi kanseri riskinizi de azaltabilir.

Böbrek kanseri belirtiler

Erken böbrek kanserleri çoklukla rastgele bir belirti yahut semptoma neden olmaz, lakin daha büyük hacimlere ulaşan böbrek tümörleri birtakım belirtiler verebilir ve birtakım şikayetlere neden olurlar. Bu belirti ve semptomlara böbrek kanseri dışında öbür bir kanser tipinde yahut böbrek ve idrar yollarının diğer hastalıkları da neden olabilir. Mesela; idrarda görülen kanama çoğunlukla mesane yahut idrar yolu enfeksiyonu yahut böbrek taşı nedeni ile de olabilir. Tekrar de, bu bulguların rastgele biri varsa , bir doktora görünmeniz önerilir.

Böbrek kanserinin kimi muhtemel belirti ve semptomları şunlardır:

İdrarda kan (hematüri)

Yan ağrısı-böğür ağrısı (böbrek bölgesinde ağrı)

Yan-sırtın alt tarafında yahut karında elle hissedilebilen kitle-şişlik(yumru)

Yorgunluk-bitkinlik

İştah kaybı

Diyete bağlı olmayan kilo kaybı

Enfeksiyondan kaynaklanmayan ve geçmeyen ateş

Kansızlık-Anemi

Kimi insanlarda da paraneoplastik sendrom denilen durum görülebilir(ateş, anemi, hipertansiyon, kas kitlesinde kayıp,kilo kaybı, ateş, karaciğer enzimleri ve trombosit değişiklikleri ).

Kemik ağrısı yahut inatçı öksürük kanserin bedenin öbür yerlerine de yayıldığının belirtisi olabilir.

TEŞHİS

Böbrek kanserlerin yaklaşık üçte ikisi (⅔’ü) hayli böbreğe hudutlu olarak erken teşhis edilmektedir, 1/3’i ise yayılmış ve metastaz yapmış bir durumda gelir. Teşhis için hastanın kıssası ve fizik muayenesi dışında bir ekip görüntüleme yolları (hem teşhis ve hemde metastaz araştırması için) kullanılmaktadır.

Tıbbi geçmiş ve fizik muayene: Böbrek kanseri olabileceğinizi düşündüren rastgele bir belirti yahut şikayetiniz varsa, hekiminiz risk faktörlerini denetim etmek ve şikayetleriniz hakkında daha fazla bilgi edinmek için tüm tıbbi geçmişinizi sorgulayacaktır. Fizik muayenede karnınızı (göbek) muayene ettiğinde olağandışı bir kitle (yumru) hissedilebilir. Belirtiler yahut fizik muayenenin sonuçları böbrek kanseri olabileceğinizi gösteriyorsa, daha fazla test yapılacaktır. Bunlar genelde laboratuvar testleri, görüntüleme testleri yahut böbrek biyopsilerini kapsamaktadır.

Kan testleri: Laboratuvar testleri genelde böbrek kanseri olup olmadığını kesin olarak gösteremez, lakin bir böbrek sorunu olabileceğine dair birinci ipucunu verebilirler ve kişinin genel sıhhatini anlamak ve kanserin öbür alanlara yayılıp yayılmadığını anlamaya yardımcı olmak için yapılırlar. Tam kan sayımında böbrek kanseri olan şahıslarda ekseriyetle anormaldir ve kanamaya bağlı anemi yani kansızlık fazla görülür. Daha seyrek olarak, böbrek kanseri hücreleri kemik iliğinin daha fazla kırmızı kan hücresi yapmasına neden olan bir hormon (eritropoietin) ürettiği için, bir bireyde kan fazlalığı (polisitemi ismi verilir) da saptanabilir. Öteki kan testlerinde, neoplastik senroma bağlı, karaciğer enzimleri yükselebilir, tekrar kanda kalsiyum ölçümü ve böbrek işlevini gösteren üre kreatinin üzere testler kesinlikle istenir.

İdrar testi: İdrarda çıplak gözle görülmeyen mikroskopik kanama saptanabilir. Böbrek hücresi kanseri olan tüm hastaların yaklaşık yarısında idrarında kan hücresi görülmektedir.. Hastada değişici epitel kanseri varsa (renal pelviste, üreterde yahut mesanede), idrar örneğinin özel bir testi patolojik incelemesi ile (idrar sitolojisi ismi verilir) idrardaki gerçek kanser hücreleri saptanabilir.

Bilgisayarlı tomografi (CT) taraması: CT taraması, bedeninizin detaylı kesitsel imajlarını elde etmek için istenir. Bir tümörün boyutu, formu ve pozisyonu hakkında kesin bilgi sağlayabilir. Ayrıyeten, bir kanserin yakındaki lenf düğümlerine yahut böbrek dışındaki organlara ve dokulara yayılıp yayılmadığını denetim etmede de faydalıdır. Böbrek biyopsisine muhtaçlık duyulursa, kanseri teşhisi etmek için tomografi eşliğinde kitleden biyopsi yapılabilir.

Manyetik rezonans görüntüleme (MRI) taraması:Böbrek kanserinde allerji nedeniyle tomografi çekilemiyorsa yahut tomografi bulgularını daha detaylı incelemek için çekilmesi önerilmektedir. Kanserin evresini belirlemede, metastazların araştırılması gayesiyle da kullanılmaktadır.

Ultrason: Ultrasonograf böbrek kanseri teşhinde kullanılan temel araçlardan biridir.H Hiçbir belirti vermeden rutin ultrason incelemeleri sırasında birçok olay tespit edilmektedir. Böbrekte görülen kitle kistik mi yoksa solit (katı) mı olduğunu gösterir (böbrek tümörlerinin katı-solit olma mümkünlüğü daha yüksektir). Farklı ultrason modelleri, kimi yeterli huylu ve makûs huylu böbrek tümörü çeşitleri ortasındaki farkı anlamasına da yardımcı olabilir.

Anjiyografi: Anjiyografi, böbrek kan damarlarına gösteren bir röntgen testidir. Bu test, birtakım hastalar için ameliyatın planlanmasına yardımcı olabilir. Günümüzde anjiyografi, farklı bir röntgen testi yerine CT yahut MRI taramasının bir kesimi olarak yapılmaktadır.

Göğüs röntgeni: Böbrek kanseri teşhisi konulduktan sonra kanserin akciğerlere yayılıp yayılmadığını görmek için bir röntgen çekilebilir. Daha sık olarak, göğüs tomografisi olağandışı alanları daha güzel görebildiği için yapılabilir.

Kemik taraması: Kemik taraması, bir kanserin kemiklerinize yayılıp yayılmadığını göstermeye yardımcı olabilir. Kana az ölçüde düşük düzeyli radyoaktif gereç enjekte edilir ve temel olarak olağandışı kemik bölgelerinde toplanır. Kemik ağrısı yahut artmış kalsiyum düzeyi gösteren kan testi sonuçları üzere kanserin kemiklere yayılmış olabileceğini düşündürecek bir neden varsa yapılabilir

Böbrek biyopsisi: Başka kanser cinslerinin birçoklarının tersine, böbrek tümörlerini teşhis etmek için biyopsilere pek muhtaçlık duyulmaz. Görüntüleme yolları, ameliyat için kâfi bilgi sağlayabilir. Kesin teşhis, evre ve derecelendirme ameliyat sonrası çıkan kesimin patolojik incelemesinde ortaya konur. Lakin, görüntüleme usulleri ile elde edilen bilgiler böbrek kanseri tanısı için kuşkulu yahut yetersiz ise, kanser olabileceği düşünülen bölgeden bölgeden küçük bir doku örneği alınabilir. Yahut böbrek kanserinin öbür bölgelere yayılmış olabileceğini düşündüğü durumlarda, böbrek yerine metastatik bölgeden biyopsi yapılabilir. yada ameliyat ve tedavi düşünülmeyen küçük tümörlerde yahut öteki minimal invaziv (radyofrekans ve kriyoterapi) tedaviler düşünüldüğünde kanseri doğrulamak için de biyopsi yapılabilir. İnce iğne aspirasyonu (İİAB) ve iğne-cor biyopsisi olmak üzere tercih edilebilecek 2 cins böbrek biyopsisi vardır. Kitlenin durumuna nazaran hangi çeşit biyopsi sisteminin kullanılacağına karar verilir. Lokal anestezi altında ve tomografi yahut ultrason kılavuzluğunda yapılmaktadır.

Dereceleme Sistemi: Biyopsinin yahut ameliyatta çıkan malzemenin patolojik incelemesinde tümör hücrelerinin ne kadar agresif olduklarının değerlendirilmesidir. Bunu saptamada en sık kullanılan sistem Fuhrman derecelendirme sistemidir. Kanser hücrelerinin karekterine nazaran patoloji uzmanı kanseri 1’den 4’e kadar derecelendirir.(Fuhrman iyi- 4 en makûs olmak üzere).

Böbrek Kanserlerinin Evrelendirilmesi

Böbrek kanseri teşhisi konduktan sonra, hastalığın yayılıp yayılmadığını ve yayılmışsa ne kadar uzağa yayıldığı bakmak gerekmektedir. Bu sürece evreleme denir ve kanserin evresi, bedende ne kadar yayıldığını gösteren bir sınıflamadır. Kanserin nasıl tedavi edileceğini ilgili protokol belirlemeye yardımcı olur.Aynı vakitte kanserin nasıl seyredeceği, ve hastanın hayatta kalma istatistikleri hakkında konuşurken bu kanser evresi kullanılır. Böbrek kanserinin evreleri I (1) ila IV (4) ortasında değişir. Kural olarak, sayı ne kadar düşükse, kanser o kadar az yayılmıştır. Evre IV ise, kanserin daha fazla yayıldığı manasına gelir.

Evreler nasıl belirlenir?: Böbrek kanseri için en sık kullanılan evreleme sistemi, American Joint Committee on Cancer (AJCC) TNM sistemidir.

TNM sistemi 3 temel bilgiye dayanmaktadır:

1-Ana tümörün (T) boyutu ve boyutu: Tümör ne kadar büyük? komşu alanlara hakikat ne kadar büyümüş?

2-Yakındaki lenf düğümlerine (N) yayılma: Kanser komşuluğundaki lenf düğümlerine yayıldı mı?

3-Uzak bölgelere yayılma (metastaz) (M): Kanser kemikler, beyin yahut akciğerler üzere öbür organlara yayıldı mı?

Böbrek kanserine fizik muayene, biyopsi ve görüntüleme testlerinin sonuçlarına nazaran klinik bir evreleme yapılır ve ameliyattan sonra patolojik inceleme sonuçlarıda evrelemeye katılrsa buna da patolojik evre yada cerrahi evre ismi verilir.

Buna nazaran Böbrek kanserinin evrelendirilmesi:

T- Tümör boyutu

T1: En büyük boyutta tümör <7 cm yahut daha küçük, böbrekle hudutlu

T1a: Tümör <4 cm yahut daha az

T1b: Tümör > 4 cm, lakin <7 cm

T2: En büyük boyutu 7 cm’den büyük tümör böbrek ile hudutlu

T2a: Tümör > 7 cm, lakin <10 cm

T2b: Tümörler > 10 cm, böbrekle hudutlu

T3: Tümör, ana damarlara yahut perinefrik dokulara uzanır, lakin tek taraflı adrenal

bezin içine ve Gerota fasyasının ötesine geçmez.

T3a: Tümör büyük ölçüde renal vene yahut segmental (kas içeren) kollarına

uzanır yahut tümör perirenal ve / yahut renal sinüs yağını (peripelvik yağ) istila

eder, fakat Gerota fasyasının ötesine geçmez.

T3b: Tümör, diyaframın altındaki vena kavaya büyük ölçüde uzanır

T3c: Tümör, diyaframın üzerinde büyük ölçüde vena kavaya uzanır yahut vena

kava duvarını istila eder

T4: Tümör Gerota fasyasının ötesine yayılır (ipsilateral-tümör tarafı adrenal bezine yayılma dahil)

N – Bölgesel Lenf Düğümleri,

N0: Bölgesel lenf nodu metastazı yok

N1: Bölgesel lenf düğümlerinde metastaz

M – Uzak Metastaz

M0: Uzak metastaz yok

M1: Uzak metastaz

p(patolojik)TNM evrelendirme

EVRE I: T1, N0, M0

EVRE II: T2, N0, M0

EVRE III: T3, N0, M0 yahut T1, T2, T3 +N1, M0

EVRE IV: T4, Rastgele bir N, M0 yahut Rastgele bir T, Rastgele bir N + M1

Hastalığın Nasıl Seyredeceği İlgili Veriler-Prognoz

Kanserin evresi tabiki hastalığın seyrini belirlemede ve beklenen ömür mühletini istatiksel olarak kestirim etmede çok kıymetlidir. Lakin Evre IV (metastatik) renal hücreli karsinomalı şahısların prognozu ve tedavisi belirlenirken öbür faktörler göz önünde bulundurulmalıdır. Yaygın olarak kullanılan iki sistem Memorial Sloan Kettering Cancer Center (MSKCC) kriterleri ve International Metastatic Renal Cell Carcinoma Database Consortium (IMDC) kriterleridir. Bu iki sistem, birleştirildiğinde insanları düşük, orta ve yüksek riskli kümelere yerleştiren 5 yahut 6 faktör kullanır.

MSKCC sistemi şunları içerir:

Yüksek kan laktat dehidrojenaz (LDH) düzeyi

Yüksek kan kalsiyum düzeyi

Anemi ölçüsü

Teşhisten sistemik tedavi muhtaçlığına kadar bir yıldan az bir mühlet (hedefe yönelik tedavi, immünoterapi yahut kemoterapi)

Makus performans durumu (bir kişinin olağan günlük aktiviteleri ne kadar yeterli yapabildiğinin bir ölçüsü)

IMDC sistemi şunları içerir:

Yüksek beyaz kan hücresi sayısı (nötrofiller)

Yüksek trombosit hücre sayısı

Yüksek kan kalsiyum düzeyi

Anemi

Teşhisten sistemik tedavi muhtaçlığına kadar bir yıldan az bir mühlet (hedefe yönelik tedavi, immünoterapi yahut kemoterapi)

Makûs performans durumu (bir kişinin olağan günlük aktiviteleri ne kadar düzgün yapabildiğinin bir ölçüsü)

Hastalar bu faktörlerin varlığı yahut derecesine nazaran gruplandırılır: Üstteki faktörlerin hiçbiri yoksa düşük riskli olarak kabul edilir ve düzgün bir prognoza sahiptir. 1 yahut 2 faktörün olması orta riskli olarak kabul edilir ve orta derecede prognoza sahiptir. Bu faktörlerden 3 yahut daha fazla olması yüksek riskli olduğu, makus prognoza sahip olduğu ve belli tedavilerden yararlanma mümkünlüğü daha düşük olduğunu gösterir.

Böbrek Kanseri için Sağkalım Oranları

Hayatta kalma oranları, tıpkı kanser tipine ve evresine sahip bireylerin teşhis konulduktan 5-10 yıl sonra yüzde kaçının, hala hayatta olduğuna dair bir fikir vermesini tabir eder. Size ne kadar yaşayacağınızı söyleyemezler, lakin tedavinizin başarılı olma mümkünlüğünün ne kadar olduğunu daha güzel anlamanıza yardımcı olabilir. Hayatta kalma oranlarının kestirimler olduğunu ve çoklukla belli bir kanseri olan çok sayıda insanın evvelki sonuçlarına dayandığını, lakin rastgele bir kişinin durumunda ne olacağını varsayım edemediklerini unutmayın. Bu istatistikler baş karıştırıcı olabilir ve daha fazla soru sormanıza neden olabilir. Örneğin, böbrek kanserinin makul bir evresi için 5 yıllık sağkalım oranı% 80 ise, bu kansere yakalanan şahısların, teşhis konulduktan sonra en az 5 yıl yaşamak. ortalama % 80 olduğu manasına gelir. Bu sayılar yalnızca kanserin birinci teşhis edildiğindeki evresi için geçerlidir.Bu sayılar her şeyi hesaba katmaz. Hayatta kalma oranları, kanserin ne kadar yayıldığına nazaran gruplandırılır, lakin yaşınız, genel sıhhatiniz, kanserin tedaviye ne kadar âlâ karşılık verdiği ve öteki faktörler bu oranları değiştirebilir.

Böbrek kanserleri için bu varsayım kanserin mahallî, bölgesel ve uzak evrelerine ayırarak gruplandırılmaktadır.

Lokalize: Kanserin böbreğin dışına yayıldığına dair hiçbir işaret yok.

Bölgesel: Kanser böbreğin dışında yakındaki yapılara yahut lenf düğümlerine yayılmıştır.

Uzak: Akciğerler, beyin yahut kemikler üzere bedenin uzak bölgelerine yayılmış kanserleri içerir.

Bu kümelere nazaran Böbrek kanseri için 5 yıllık bağıl sağkalım oranları:

Lokalize hastalık: % 93

Bölgesel Yayılım: % 70

Uzak Metastaz: % 13

Tüm kümelerin Birleştirilise 5 yıllık ortalama hayat % 75 dir

Böbrek Kanseri Tedavisi

Hastalığın periyotları

Böbrek kanserinin farklı devirleri vardır ve tedavi alternatifleri buna nazaran belirlenir. Tümör böbrekte sonlu ve yayılmamışsa lokalize böbrek kanseri, tümör böbreğin dışına çevreleyen dokuya gerçek büyümüş, venlere, adrenal beze ve lenf nodlarına yayılmışsa lokal ilerleri böbrek kanseri ve uzak lenf nodlarına yahut öteki uzak organlara sıçramışsa metastatik hastalıktan olarak gruplandırılır.

Böbrek Kanseri Ameliyatı

Böbrek kanserine kemoterapi ve radyoterapi fazla tesirli değildir, temel tedavi cerrahidir. Bazen tek başına cerrahi çoğunlukla kâfi olabilmektedir. Kanserin evresine, pozisyonuna ve öbür birtakım faktörlere bağlı olarak, kanserli böbreğin tümü ve etraf dokular ile birlikte ameliyatla alınır ki bu radikal nefrektomi denir. Buna ek olarak gerektiğinde adrenal bez (her böbreğin üstüne oturan küçük organ) ve yakındaki lenf düğümleri de çıkarılabilir. Yada seçilmiş birtakım hastalarda böbreğin yalnızca kanserli kısmının alınması sözkonusudur buna da kısmi nefrektomi yahut parsiyel nefrektomi denmektedir. Kanseri öbür organlara sıçrayan birtakım hastalarda, yeniden kanserli böbreğin ameliyatla alınmasından kısmen yarar görebilir, ağrı ve kanama üzere semptomları azaltabilir. Günümüzde açık ameliyattan çok kapalı laparoskopik yahut robotik radikal nefrektomi tercih edilmekte ve uygulanmaktadır. Tecrübeli ellerde açık radikal nefrektomi kadar tesirlidir ve çoklukla daha kısa hastanede kalış, daha süratli güzelleşme ve ameliyat sonrası daha az ağrı üzere avantajları vardır. Fakat 7 cm’den büyük tümörler yahut böbrek damarına gerçek büyüyen yahut böbrek etrafındaki lenf düğümlerine yayılan tümörlerde açık ameliyat daha çok tercih edilir.Bu süreçlerin başarısı cerrahi grubun deneyimine ve maharetine bağlıdır.

Radikal Nefrektomi

Açık radikal nefrektomi ameliyatı: Bu ameliyatta cerrah tüm böbreğinizi, tıpkı taraf böbreküstü bezini, börek kanalının(üreter) bir kısmını yakındaki lenf düğümlerini ve böbreğin etrafındaki yağ dokusunu çıkarır. Böbreküstü bezinin çıkarılması standart bir radikal nefrektominin bir modülü olsa da, kanserin böbreğin alt kısmında olduğu ve böbrek üstü bezinden uzak olduğu kimi durumlarda alınmayabilir. Tümör böbrekten renal venden (böbrekten kirli kanı uzaklaştıran damar) ve inferior vena kavaya (kalbe boşalan büyük damar) gerçek büyümüşse, damar içindeki tümörü çıkarmak için açık kalp ameliyatı üzere kalbin kısa bir mühlet için durdurulması gerekebilir. Laparoskopik nefrektomi: Böbreği çıkarmak için karında küçük delikler açılarak kesilerden özel uzun aletler yerleştirilir. Laparoskop, ucunda küçük bir görüntü kamera bulunan uzun bir tüptür. Bu, cerrahın karnın içini görmesini sağlar. Yapılan ameliyatta böbrek kitlesini dışarı çıkarmak için çoklukla böbreği çıkarmak için karın alt bölgesinde küçük bir kesi daha yapılır.Robotik yardımlı laparoskopik nefrektomi: Bu yaklaşım, laparoskopik cerrahiyi uzaktan yapmak için robotik bir sistem kullanır. Cerrah, ameliyat masasının biraz uzağında bir panele oturur ve buradan robotik kolları denetim eder. Cerrah için robotik sistem, süreç yapılan aletleri standart laparoskopik cerrahiye nazaran daha kolay ve daha hassas bir halde hareket ettirmesine imkan verir. Lakin her iki cins laparoskopik cerrahinin muvaffakiyetindeki en kıymetli faktör cerrahın tecrübesine ve maharetine bağlıdır.

Böbrek Gözetici Ameliyat (Kısmi-Parsiyel Nefrektomi)Açık Parsiyel nefrektomi (nefron hami cerrahi): Kısmi nefrektomide cerrah böbreğin yalnızca kanser içeren kısmını çıkarır ve böbreğin geri kalanını bırakır. Parsiyel nefrektomi erken evre böbrek kanserinde en çok tercih edilen tedavi prosedürüdür. Çoklukla tek küçük tümörleri (4 cm den küçük) çıkarmak için yapılır ve bazen daha büyük tümörleri (7 cm ‘e kadar) çıkarmak için de gerekebilir. Çalışmalar, uzun vadeli sonuçların, tüm böbreğin çıkarılmasıyla yaklaşık tıpkı olduğunu göstermektedir. Böylece kalan böbrek kısmı olağan işlevine devam eder.Tümör böbreğin ortasındaysa, çok büyükse, tıpkı böbrekte birden fazla tümör varsa yahut kanser lenf düğümlerine yahut uzak organlara yayılmışsa parsiyel nefrektomi tercih edilmez. Laparoskopik parsiyel nefrektomi ve robotik yardımlı laparoskopik parsiyel nefrektomi: Günümüzde laparoskopik olarak yahut bir robot kullanarak (yukarıda açıklandığı gibi) parsiyel nefrektomiler daha çok tercih edilmektedir. Tekrar bu çeşit ameliyatlarda muvaffakiyet cerrahi grubun deneyimine ve hünerine bağlıdır.

Bölgesel Lenflerin Çıkarılması-Lenfadenektomi

Radikal nefrektomi ameliyat sırasında bölgesel lenf düğümlerin çıkarılma süreci biraz tartışma konusu olmasına karşın en azından ameliyat sonrası hakikat evrelendirme açısından bize fikir verir, bunun yanında hastalığın gidişatı/prognozu konusunda olumlu tesir yaptığı ile ilgili bilgilerde vardır. Görüntüleme metotlarında büyümüş lenf nodu varsa yahut ameliyat sırasında olağandışı lenf nodlarının çıkarılması konusunda bir fikir birliği vardır.

Adrenal Bezin Alınması (adrenalektomi)

Adrenal bezin çıkarılması olağanda radikal nefrektominin standart bir modülü olmasına karşın, şayet kanser böbreğin alt kısmında (böbrek üstü bezinden uzakta) ise ve görüntüleme testleri böbrek üstü bezinin etkilenmediğini gösteriyorsa, çıkarılması gerekmeyebilir. Tıpkı lenf nodunun çıkarılmasında olduğu üzere, buna da kişisel olarak karar verilir.

Metastazların Çıkarılması

Böbrek kanserlerin olan yaklaşık ⅓’ünde birinci teşhis edildiğinde bedenin başka bölgelerine yayılmış (metastaz yapmış) olarak gelmektedir, yani metastatik hastalık grubundadır. Akciğerler, lenf düğümleri, kemikler ve karaciğer en yaygın yayılma bölgeleridir. Kimi hastalar için ameliyatla bu bölgelerdeki odaklarında çıkarılması hastalığın gidişatına ve hayatta kalma müddetlerine olumlu katkı yaptığı bulunmuştur.

Cerrahinin riskleri ve Komplikasyonları

Rastgele bir ameliyatın ve anestezinin mümkün riskleri dışında öbür mümkün böbrek ameliyatlarının riskleri şunlardır:

Ameliyat sırasında iç organlarda ve kan damarlarında (dalak, pankreas, aort, vena kava, kalın yahut ince bağırsak gibi) hasar

Pnömotoraks

Ameliyat alanı fıtığı

Karına idrar kaçağı (parsiyel nefrektomi sonrası)

Böbrek yetmezliği (kalan böbrek güzel çalışmazsa)

Böbrek Kanseri için Ablasyon ve Öbür Lokal Tedaviler

Böbrek kanserinin cerrahi olarak çıkarılması ana-temel tedavidir. Lakin ameliyat olamayacak kadar sorunları olan yahut ameliyat olmak istemeyen böbrek tümörlü hastalarin tedavisi için diğer kimi tedaviler kullanılabilir. Bu yaklaşımlar ekseriyetle küçük (4 cm’den büyük olmayan) böbrek kanserleri için düşünülür.

Bu başarısı ve sağladığı fayda açısından çok daha az bilgi vardır, lakin birtakım seçilmiş hastalar için faydalı olabilir.

Kriyoterapi (kriyoablasyon): Kriyoterapi, tümörü yok etmek için tümörün özel aletlerle dondurulma sürecini tabir eder. Tümöre ciltten (perkütan olarak) yahut laparoskopi sırasında içi boş bir iğne yerleştirilir. Bu kanaldan tümör dondurucu gazlarla dondurulur ve tümörü öldüren bir buz topu oluşturur. Tümörün yakındaki dokulara çok fazla ziyan vermeden yok edildiğinden emin olmak için, süreç sırasında (ultrason, CT yahut MRI taramaları ile) tümörün imajlarını dikkatle izleni yahut doku sıcaklığını ölçülür. Mümkün komplikasyonları ortasında kanama ve böbreklerde yahut öteki yakın organlarda hasar sayılabilir.

Radyofrekans ablasyon (RFA): Radyofrekans ablasyon, tümörü ısıtarak öldürmek(ablasyon) için yüksek güçlü radyo dalgalarını kullanılan bir sistemdir. İğne gibisi bir stent ciltten geçerek tümör alanına yerleştirilir. Probun yerleştirilmesi, ultrason yahut CT taraması ile yönlendirilmektedir. Yerine yerleştirildikten sonra, probun ucundan bir elektrik akımı/radyofrekans dalgaları ile tümör ısıtılırak yok edilmeye çalışılır. Genelde yatış gerektirmeyen ve lokal anestezi ile yapılan bir prosedürdür. Büyük komplikasyonlar azdır, lakin kanama ve böbreklerde yahut öbür yakın organlarda hasar olabilir.

Böbrek Kanseri için Etkin İzlem

Kimi küçük böbrek tümörleri yeterli huyludur ve bunların ⅔’si çok yavaş büyür. Bu küçük böbrek tümörlere (4 cm’den küçük) sahip birtakım hastalar için birinci başta tedavi vermemek ve tümörün büyüyüp büyümediğini görmek için dikkatlice izlemek bir seçenek olarak sunulabilir. Her 3 ila 6 ayda bir görüntüleme testleri (ultrason, CT yahut MRI taraması) ile izlem yapılır. Süratli büyürse yahut 4 cm’den büyük olursa tümör ameliyatla çıkarılır yahut öbür bir şekilde(kriyoterapi yahut RFA ile) tedavi edilir.Bu yaklaşım en çok yaşlı yahut düşkün hastalar için tercih edilmektedir. Tümörü bir müddet yakından izlemek, hangi tümörlerin ilerde kanser olma ihtimalinin daha yüksek olduğuna karar vermelerine yardımcı olur. Bazen tümörün hakikaten kanser olup olmadığını görmek için tümörü izlemeye karar vermeden evvel biyopsi yapılabilir.

Böbrek Kanseri için Radyasyon Tedavisi

Radyoterapi bilindiği üzere böbrek kanserine pek tesirli değildir. Hasta ameliyat kaldıracak kadar sağlıklı değilse yahut yalnızca tek böbreği varsa, böbrek kanserini için radyoterapi-radyasyon kullanılabilir. Radyoterapi kanserli böbreğe ve/veya metastaz alanlarına kullanılabilir. Bunun yanında radyasyon tedavisi; tümöre bağlı ağrı, kanama üzere kanser semptomlarını nispeten gidermek yahut kanserin yayılmasının neden olduğu sorunları (özellikle kemiklere yahut beyne) hafifletmek için kullanılabilir.Komplikasyonları ortasında; cilt değişiklikleri (güneş yanığına benzer) ve radyasyonun ciltten geçtiği alanlarda saç dökülmesini, bulantı, ishal yahut yorgunluk sayılabilir.

Böbrek Damarı Embolizasyonu

Embolizasyon bölgesel olarak ilerlemiş böbrek kanseri için bir tedavi seçeneği olarak birtakım seçilmiş hastalarda önerilmektedir. Hasta cerrahi için uygun değilse ve kanamaya ve ağrıya neden oluyorsa, renal arter embolizasyonu önerebilir. Bu tedavi sadece cerrahinin uygun olmadığı yahut yüksek riskli olduğu durumlarda önerilir. Kasık bölgesi damardan küçük bir kateter ile girilerek, böbreğin etrafındaki damarlara ulaşılır ve bu damarlar tıkaçlarla tıkanır, ve doku beslenemediği için ölür-nekroze olur ve beden tarafından temizlenir

Böbrek Kanseri İçin Gayeye Yönelik Tedavi-Akıllı İlaçlar

Kansere neden olan hücrelerdeki değişiklikler hakkında daha fazla bilgi edindikçe, bu değişikliklerin kimilerini maksat alan akıllı ilaçlar geliştirilmiştir. Gayeye yönelik bu akıllı ilaçlar, anjiyogenezi (kanserleri besleyen yeni kan damarlarının büyümesi) yahut kanser hücrelerinde büyümelerine ve hayatta kalmalarına yardımcı olan değerli proteinleri (tirozin kinazlar olarak adlandırılır) bloke ederek çalışır. Birtakım amaca yönelik ilaçlar her ikisini de tesirler. Bunlar standart kemoterapi ilaçlarından farklıdır. Kemoterapiye nazaran daha düzgün sonuçlar verirler ama tekrar bir çok yetkilere sahiptirler. Amaca yönelik ilaçlar; metastatik hastalıkta(İlerlemiş böbrek kanserini) kullanılmaktadır. Çoklukla kanserin büyümesini bir müddetliğine azaltabilir yahut yavaşlatabilirler, lakin bu ilaçların hiçbirinin böbrek kanserini sahiden güzelleştirdiği ilgili ispat yoktur. Gayeye yönelik ilaçlar çoğunlukla tek başına kullanılır. Biri işe yaramazsa, oburu denenebilir. Bu ilaçlardan rastgele birinin başkalarından açık bir halde daha âlâ olup olmadığı, bunları beraber-kombine kullanımlar tek başına kullanmaya nazaran avantaj sağlamadığı görülmüştür. Bu ilaçlardan Sunitinib (Sutent), kanserin tekrarlama-nüks riski yüksek olan hastalarda ve nüks riskini azaltmaya yardımcı olmak için kullanılabilir.

Gayeye yönelik ilaçlar: Akıllı ilaç uygulamaları:

Sunitinib (Sutent): Sunitinib, kanser hücresinin kendisinde hem anjiyogenezi hem de büyümeyi uyarıcı proteinleri bloke ederek tesir eder. Sunitinib bunu, hücre büyümesi ve hayatta kalması için değerli olan birkaç tirozin kinazı bloke ederek yapar. Bu ilaç, tipik olarak 4 hafta ve 2 hafta orta ile günlük bir hap olarak alınır. Yan tesirleri azaltmak için iki hafta ve bir hafta orta almayı önerilebilir. Sunitinib, kanserin nüks riskini azaltmaya yardımcı olmak için ve ameliyattan sonra kanserin nüks riski yüksek olan hastalarda kullanılabilir.

Sorafenib (Nexavar): Sorafenib, tirozin kinazı bloke eder. Hem kan damarı büyümesine hem de kanser hücrelerinin büyümesine yardımcı olan öbür gayelere saldırır. Günde iki defa hap olarak alınır.

Pazopanib (Votrient): Pazopanib, kanser hücresi büyümesinde ve tümörde yeni kan damarlarının oluşumunda rol oynayan birkaç tirozin kinazı bloke eden öteki bir ilaçtır. Günde bir sefer hap olarak alınır.

Cabozantinib (Cabometyx): Cabozantinib, yeni kan damarları oluşturmaya yardımcı olan kimileri da dahil olmak üzere birkaç tirozin kinazı bloke eden öbür bir ilaçtır.İlk olarak orta yahut düşük riskli ileri böbrek kanseri hastalarını tedavi etmek için kullanılabilir. İlerlemiş böbrek kanseri olan bireylerde birinci olarak immünoterapi ilacı nivolumab ile birlikte kullanılabilir. Günde bir defa hap olarak alınır hayatta kalma mühletini bir ölçü uzattığı belirlenmiştir.

Lenvatinib (Lenvima): Lenvatinib, tümörlerin yeni kan damarları oluşturmasını engellemeye yardımcı olan ve ayrıyeten kanser hücrelerinde olağanda büyümelerine yardımcı olan kimi proteinleri hedefleyen öbür bir kinaz inhibitörüdür. En az bir öteki tedavi denendikten sonra tipik olarak everolimus ile birlikte kullanılır. Lenvatinib, günde bir kere kapsül olarak alınır.

Bevacizumab (Avastin): Bevacizumab, yeni kan damarlarının büyümesini yavaşlatarak çalışan bir damardan verilen bir ilaçtır. İnterferon-alfa ile birlikte kullanıldığında böbrek kanseri olan kimi insanlara yardımcı olabilir.

Axitinib (Inlyta): Axitinib ayrıyeten yeni kan damarlarının oluşumunda rol oynayan birkaç tirozin kinazı da inhibe eder. En az bir öbür tedavi denendikten sonra tek başına kullanılabilir yahut ileri böbrek kanseri olan hastalarda birinci tedavi olarak pembrolizumab yahut avelumab üzere belli immünoterapi ilaçlarıyla birlikte kullanılabilir. Axitinib, günde iki kere hap olarak alınır.

Temsirolimus (Torisel): Temsirolimus, olağanda hücrelerin büyümesine ve bölünmesine yardımcı olan mTOR olarak bilinen bir proteini bloke ederek çalışır. Bu ilacın, muhakkak faktörlerden ötürü daha makus prognoza sahip olan ve kimi insanların daha uzun yaşamasına yardımcı olabilecek ileri böbrek kanserlerine karşı yardımcı olduğu gösterilmiştir. Tipik olarak haftada bir intravenöz (IV) infüzyon olarak verilir.

Everolimus (Afinitor): Everolimus ayrıyeten mTOR proteinini de bloke eder. Sorafenib yahut sunitinib üzere başka ilaçlar denendikten sonra ilerlemiş böbrek kanserlerini tedavi etmek için kullanılır. En az bir öteki tedavi denendikten sonra tek başına yahut lenvatinib ile birlikte kullanılabilir. Everolimus günde bir kere hap olarak alınır.

Böbrek Kanseri için İmmünoterapi

İmmünoterapi, bir kişinin kendi bağışıklık sistemini kanser hücrelerini daha tesirli bir formda tanıması ve yok etmesi için ilaçların kullanılmasıdır. Böbrek kanserini tedavi etmek için çeşitli immünoterapi cinsleri kullanılabilir.

Denetim noktası inhibitörleri(Immune checkpoint inhibitors)

Bağışıklık sistemin temeli, yüzeylerindeki proteinleri anahtar kilit prensibi ile kullanarak bedenin sağlıklı hücreleri ile yabancı ve sıhhatsiz hücreleri ayırt ederek gerekirse aktive olan beyaz kan hücresi olan T hücreleridir. Bu T hücrelerinin yüzeyinde bulunan ve gerekli olmadığında bağışıklık yanıtının aktivasyonuna mani olan ‘Frenler’ vardır. İşte tümör hücreleri bu frenleri kullanarak bağışıklık sistemi hücrelerini kandırır, T hücreleri tümörlü hücreleri fark edemez. Bağışıklık sistemini kör etmeyi başaran tümör hücreleri artarak, yayılır. T hücrelerini durduran bu frenlerden CTLA-4 ve PD-1 isimli proteinleri hedeflemektedir. Bu proteinler durdurulursa bağışıklık sistemi tümör hücrelerini görmeye ve tanımaya başlar ve onlarla savaşarak yok edilmesini sağlar. Bu proteinlerle savaşan ve onları durduran ilaçların kullanıldığı tedaviye “immun checkpoint tedavi’’adı verilir. CTLA-4 ve PD-1 proteinlere bağlanan ve bloke eden antikorlar kullanılır, “immun checkpoint’’ (kontrol noktası) inhibitörleri olarak isimlendirilirler. Klinik araştırmalarda bilhassa PD-1’i hedefleyen tedavilerde metastatik kanserlerde uzun periyodik güzelleşme sağlanmıştır. Birçok yan tesirleri vardır. Bazen bağışıklık sistemi, bedenin öteki bölgelerine saldırmaya başlar ve bu da akciğerlerde, bağırsaklarda, karaciğerde, hormon üreten bezlerde (tiroid gibi), böbreklerde yahut öbür organlarda önemli meselelere neden olabilir. Bazen bu yan tesirler hayatı tehdit edebilir.

Bu tedavi için şimdilik görülen tek handikap, her tümör hücresinin bağışıklık sistemini kandırmak için PD-1 yahut CTLA-4 proteinlerini kullanmazlar. Bu sistemi kullanmayan tümörleri bu sistemi inhibe ederek engelleyemezsiniz. Bu nedenle tümörün bu proteinleri kullanıp kullanmadığından emin olmak gerekir. Bu maksatla tümörün PD-1’i harekete geçiren PDL-1 taşıyıp taşımadığını anlamak için laboratuvar testlerinden yararlanılır.

PD-L1 testi, bir hastanın “immun checkpoint tedavi’’den faydalanıp faydalanamayacağının belirlemesine yardımcı olur. Test tümör dokusu yahut kandan çalışılabilir. Bir PD-L1 testi, bir tümörün ne kadar PD-L1 ürettiğini ölçer. Yüksek ölçülerde PD-L1 üreten tümörler, tedaviye daha az üretenlere nazaran daha hassastır. Hangi hastanın ilaçlara yanıt verebileceğini belirlemede yardımcı olsa da, test yanılmaz değildir. Yüksek düzeylerde PD-L1 testi yapan kimi tümörler tedaviye karşılık vermeyebilir ve düşük düzeylerde ise güçlü bir yanıt olabilir. Kanser hücreleri karmaşıktır ve farklı faktörler bu ilaçlara ne kadar hassas olduklarını etkileyebilir.

1- PD-1 inhibitörleri: Pembrolizumab (Keytruda) ve Nivolumab (Opdivo), olağanda bu hücrelerin bedendeki başka hücrelere saldırmasını önlemeye yardımcı olan, bağışıklık sistemi hücreleri (T hücreleri olarak adlandırılır) üzerindeki bir protein olan PD-1’i hedefleyen ilaçlardır. PD-1’i bloke ederek, bu ilaçlar böbrek kanseri hücrelerine karşı bağışıklık yansısını artırır. Bu çoklukla kimi tümörleri küçültebilir yahut büyümelerini yavaşlatabilir.

Bu ilaçlar:

Pembrolizumab, ilerlemiş böbrek kanseri olan şahıslarda birinci tedavi olarak amaca yönelik ilaç axitinib ile birlikte kullanılabilir.

Nivolumab, İlerlemiş böbrek kanserinde amaca yönelik ilaç kullanımından sonra tekrar büyümeye başlayan ve hastaları hayat müddetini uzattığı ile ilgili datalar olan bir ilaçtır. Nivolumab, ipilimumab (bir CTLA-4 inhibitörü) ile kombine-beraber kullanıldığında ömür mühletini uzattığı belirlenmiştir.

Nivolumab tekrar ileri böbrek kanseri olan bireyler için, birinci tedavi olarak maksada yönelik ilaç olan cabozantinib ile birlikte kullanılabilir. Bu kombinasyonla hayat müddetinin uzadığı bildirilmiştir.

Nivolumab her 2, 3 yahut 4 haftada bir intravenöz (IV) infüzyon olarak verilir. Pembrolizumab 3 haftada bir IV-infüzyon olarak verilir.

2- PD-L1 inhibitörleri: Avelumab (Bavencio), kimi tümör hücrelerinde ve bağışıklık hücrelerinde bulunan PD-1 ile ilgili bir protein olan PD-L1’i amaç alır. PD-L1 proteinini bloke etmek, kanser hücrelerine karşı bağışıklık reaksiyonunu artırmaya yardımcı olabilir. Bu çoklukla kimi tümörleri küçültebilir yahut büyümelerini yavaşlatabilir. Avelumab, ilerlemiş böbrek kanseri olan şahıslarda birinci tedavi olarak hedeflenen ilaç axitinib ile birlikte kullanılabilir. Her 2 haftada bir IV infüzyon olarak verilir.

3- CTLA-4 inhibitörleri: İpilimumab (Yervoy), bağışıklık yansısını artıran bir öbür ilaçtır, lakin farklı bir amacı vardır. T hücreleri frenleyen öbür bir protein olan CTLA-4’ü bloke eder. Rastgele bir tedavi görmemiş orta yahut düşük riskli ileri böbrek kanseri hastaları için, ipilimumab 4 doz nivolumab (bir PD-1 inhibitörü) ile birlikte ve akabinde tek başına nivolumab ile devam edilen bir protokol vardır. İpilimumab çoklukla 3 haftada bir intravenöz (IV) infüzyon olarak verilir.

Sitokinler

Sitokinler, bağışıklık sistemini genel olarak güçlendiren küçük proteinlerdir. İnterlökin-2 (IL-2) ve interferon-alfa üzere insan üretimi sitokin versiyonları bazen çok özel durumlarda böbrek kanserini tedavi etmek için kullanılır. Her iki sitokin de hastaların küçük bir yüzdesinde kanserin küçülmesine neden olabilir.

İnterlökin-2 (IL-2): Geçmişte IL-2, ilerlemiş böbrek kanserinde yaygın olarak birinci basamak tedavi olarak kullanıldı ve hala kimi hastalar için faydalı olabilir. Lakin önemli yan tesirleri vardır, bu nedenle sadece yan tesirlere tahammül edecek kadar sağlıklı bireyler ve amaca yönelik ilaçlara yahut öbür immünoterapi çeşitlerine karşılık vermeyen kanserler için tercih edilebilir. Yüksek dozda IL-2 verilmesi, kanseri küçültmek için uygun talihi sunuyor üzere görünmektedir, lakin bu önemli yan tesirlere neden olmaktadır, bu nedenle genel sıhhat durumu makus olan bireylerde kullanılmaz. Bu yan tesirlerin tanısı ve tedavi edilmesi için özel dikkat gereklidir. Bu nedenle, yüksek doz IL-2 yalnızca hastanede bu tip tedaviyi verme konusunda tecrübeli belli merkezlerde yapılması önerilmektedir. Bu yan tesirler ekseriyetle şiddetlidir ve nadiren ölümcül olabilir. Bu tedaviyi yalnızca bu ilaçların kullanımında tecrübeli merkezler vermelidir. IL-2, bir damardan (IV) verilmektedir.

IL-2’nin mümkün yan tesirleri

Çok yorgunluk

Düşük kan basıncı

Akciğerlerde sıvı birikmesi

Nefes almada zahmet

Böbrek hasarı

Kalp krizi

Bağırsak kanaması

İshal yahut karın ağrısı

Yüksek ateş ve titreme

Süratli kalp atımı

Zihinsel değişiklikler

İnterferon-alfa. İnterferon, IL-2’den daha az önemli yan tesirlere sahiptir, lakin tek başına kullanıldığında o kadar tesirli görünmemektedir. Daha çok, amaca yönelik ilaç olan bevacizumab (Avastin) ile kombinasyon durumunda kullanılır. İnterferon, ekseriyetle haftada üç defa deri altı enjeksiyon olarak (deri altına) verilir. İnterferonun yaygın yan tesirleri ortasında grip gibisi semptomlar (ateş, titreme, kas ağrıları), yorgunluk ve mide bulantısı bulunur.

Böbrek Kanseri için Kemoterapi

Kemoterapi, anti-kanser ilaçlarını muhakkak protokol çerçevesinde kullanılmasını tabir eder. kullanır. Damarda yahut ağızdan hap olarak kullanılabilir.

Böbrek kanseri hücreleri çoklukla kemoterapiye yeterli cevap vermediğinden, böbrek kanseri için standart bir tedavi değildir. Sisplatin, 5-florourasil (5-FU) ve gemsitabin üzere birtakım kemoterapötik ilaçların az sayıda hastaya yardımcı olduğu gösterilmiştir. günümüzde daha çok kemoterapötikler çoklukla yalnızca gayeye yönelik ilaçlar ve / yahut immünoterapi denendikten sonra, en son seçenek olarak sunulmaktadır Muhakkak protokol çerçevesinde kürler biçiminde verilir.Kemoterapi ilaçları süratle bölünen hücrelere saldırır, bu yüzden ekseriyetle kanser hücrelerine karşı etkilidirler. Fakat kemik iliğinde (yeni kan hücrelerinin yapıldığı), ağız ve bağırsakların iç yüzeyleri ve saç kökleri üzere bedendeki öteki hücreler de süratle bölünür. Bu hücrelerin kemoterapiden de etkilenmesi mümkündür ve bu da birtakım yan tesirlere yol açabilir. Kemoterapinin yan tesirleri ilaç cinsine, alınan ölçüye ve tedavi mühletine bağlıdır. Bu yan tesirler ekseriyetle tedavi bittikten sonra kaybolur. Çoklukla bunları önlemenin yahut azaltmanın yolları vardır.

Muhtemel yan tesirler şunları içerebilir:

Saç dökülmesi

Ağız yaraları

İştah kaybı

Mide bulantısı ve kusma

İshal yahut kabızlık

Artmış enfeksiyon mümkünlüğü (düşük beyaz kan hücresi sayımı nedeniyle)

Kolay morarma yahut kanama (düşük kan trombosit sayısı nedeniyle)

Yorgunluk (düşük kırmızı kan hücresi sayısından dolayı)

Bir cevap yazın